|
14 September
Tonight I had a dinner plan at Methawalai Sorndaeng
with a group of my ex-students who are older than I am.
Two of them are married, not to each other, of course.
Before going there, I was told that they had a piano
and life music. The decoration: chandeliers, curtains,
chairs, and tables were of French style. My first reaction
was "Wow! I'll get to hear a Mozart in a French restaurant
tonight." When I got there, I found that the description
proved to be true except that there was no Mozart.
They had Suntraporn and a bald Elvis. The food was
good though. We ordered a fish (pla boo) which I had
none of. I felt sorry for the heroine's mother.
I always have a soft spot for animals even though
I had never taken a no-meat pledge. Then a friend
showed me her new necklace. As I reached out to
touch it, she said it's made of bones. Bones?! I drew
my hand back. I know that the animal died long before
someone carved a necklace out of its bones and it was
not deprived of its rights to breathe. However, I can't
help feeling sorry for the creature that has passed
away as well as those that exist and new lives that
are born into this world every day to suffer. I knew
right then I'd have to do something. |
|
๑๔ กันยายน
คืนนี้ฉันมีนัดทานข้าวที่ร้านเมธาวลัย ศรแดง กับนักเรียนเก่าของฉัน
นักเรียนพวกนี้อายุมากกว่าฉันเสียอีก สองคนในกลุ่ม
แต่งงานแล้วเขาไม่ได้แต่งงานกันหรอกนะ ก่อนที่ฉันจะไป
ที่ร้านฉันได้ยินมาว่า ร้านนี้มีการบรรเลงเปียโนสดๆ ด้วย
การแต่งร้านก็เป็นสไตล์ฝรั่งเศส ไม่ว่าจะเป็นโคมไฟ ผ้าม่าน
เก้าอี้ หรือโต๊ะ สิ่งแรกที่ฉันคิดก็คือ "ว้าว ดีจัง
ฉันจะได้ฟังโมสาต ในร้านอาหารฝรั่งเศส" แต่พอไปถึง
ฉันก็รู้ว่าที่ฉันได้ยินมานั้นถูกต้อง ที่ไม่จริงก็คือ
โมสาต เขามีแต่สุนทราภรณ์ แล้วก็เอสวิสหัวล้าน อาหารอร่อยมากค่ะ
เราสั่งปลาบู่มา แต่ฉันไม่ได้กินสักคำ เพราะว่าฉันสงสาร
แม่นางเอก ฉันมักจะสงสารสัตว์เสมอแต่ไม่เคยหยุด
กินเนื้อสัตว์เสียที แล้วมีเพื่อนคนหนึ่งโชว์สร้อยคอใหม่ให้ดู
ขณะที่ฉันเอื้อมมือ จะไปจับสร้อยของเขามาเชยชม
เขาก็บอกว่ามันทำมาจากกระดูกสัตว์
กระดูกเหรอ ฉันหดมือกลับมาทันที ฉันรู้ว่าสัตว์ตัวที่
กลายมาเป็นสร้อยคอนี้ตายไปนานก่อนที่คนจะเอา
กระดูกของมันมาทำเครื่องประดับใช่ว่ามันจะถูก
ริดรอนสิทธิในการมีชีวิตอยู่ของมัน อย่างไรก็ดี
ฉันอดรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ได้จากไปไม่ได้
ฉันยังสงสารสิ่งที่ยังมีอยู่และชีวิตใหม่ที่เกิดขึ้นมา
เพื่อทนทุกข์ทรมานทุกวันบนโลกนี้ไม่ได้ฉันรู้ทันทีว่า
ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว |
|
|
Bangkok, I mean the whole Bangkok,
are you ready to hear my life resolution?
I will not eat meat (dead bodies) again.
I won't be strict on myself. I'll start by giving up
all the animal flesh and eggs. I will still eat
cheese and milk because cows need to be
milk otherwise they will go crazy and other
animal products such as jello and fish source.
I don't need to rob other creatures of their
lives in order to keep mine; therefore,
I won't. I have been a hypocrite who pities
all animals but never stop hurting them.
From now on, I will be straightened out.
I do this not because of any merit. I do
it so that I can feel good about myself. |
|
|
กรุงเทพที่รัก เธอพร้อมที่รับฟังฉัน และเป็นพยาน
ในคำสัญญาของฉันไหม ฉันจะไม่กินเนื้อสัตว์ หรือ
ศพสัตว์อีกต่อไป ฉันจะไม่เคร่งครัดหรอก ฉันจะ
เริ่มด้วยการงดเนื้อสัตว์และไข่ แต่ยังจะกินชีส และนมอยู่
เพราะการรีดนมวัวเป็นการช่วยวัว ถ้าวัวไม่โดนรีดนมมัน
ก็จะหงุดหงิด และฉันยังกินผลิตภัณฑ์ที่มาจากสัตว์ เช่น
เยลลี่ หรือน้ำปลาอยู่ ฉันไม่จำเป็นต้องไปเบียดเบียนชีวิตอื่นๆ
ในการดำรงชีวิตของตัวเอง ดังนั้นฉันก็จะเลิกรังแกสัตว์เสียที
ฉันทำอย่างนี้ไม่ใช่เพื่อหวังจะได้บุญอะไร
ฉันเพียงอยากที่จะรู้สึกดีกับตัวเองเท่านั้น |
|
|
So bless my new life. I'm reborn today and
I'll continue to live this new life everyday.
Good night, Bangkok. |
|
|
อวยพรฉันด้วยในการเริ่มชีวิตใหม่ของฉัน
วันนี้ฉันเกิดใหม่ และจะดำเนินชีวิตใหม่นี้ต่อไป
ราตรีสวัสดิ์นะ กรุงเทพ |
|
|
